home

 

Foto's

 Costa Rica Reis

Pole Pole Reizen

 

Costa Rica

Ons reisverslag van dag tot dag

februari 2007

(door Pasca)

 

Startpagina Costa Rica

Costa Rica reisverhalen

Google map Costa Rica

La Marina Animal Rescue Center

Reis geboekt bij:

In Costa Rica gereisd met:

Om 23.00 uur plaatselijke tijd, staan we bij de bagageband op het vliegveld van San José. De vlucht, via Orlando, is prima verlopen. Dit keer hebben we gevlogen met Martinair (comfort classe). En hoewel we er tegenop zagen om met Martinair te vliegen (eerdere ervaringen) was het een prima vlucht met goede service en voldoende ruimte. Belangrijker nog, geen vertraging! De controle in Orlando was precies zoals we deze hadden voorgesteld (heftig) en neemt veel tijd in beslag. Maar ja, alles voor onze eigen veiligheid moet je maar denken. Onze backpacks zijn zo gevonden en dan mogen we eindelijk naar buiten! Door onze ongeduld lopen we de pinautomaat voorbij op het vliegveld maar dat regelen we morgen wel. Het is druk op het vliegveld maar Ara tours staat ons al op te wachten! De temperatuur is heerlijk op dit tijdstip. Met 2 anderen uit Nederland worden we naar Hotel Barcelo Palma Real gereden. Onderweg ontvangen we de rondreispapieren en krijgen we veel informatie en tips betreffende ons verblijf in Costa Rica. Bij Hotel Barcelo worden onze backpacks naar binnen gebracht en vullen we de nodige formulieren in. We zijn inmiddels doodmoe maar krijgen eerst nog een cocktail aangeboden voordat we naar onze kamer worden gebracht. De kamer is erg netjes en ruim. De airco staat al aan maar die mag van ons wel uit! Helaas hebben de kamers geen balkon en kijken we uit op beplanting dus erg veel van de omgeving zien we niet. We houden het bij één pilsje (uiteraard wordt er geproost op de vakantie) en dan is het voor onstijd om te gaan slapen!

Om 04.30 zijn we al weer klaarwakker. We blijven nog even een uurtje liggen maar dan staan we toch echt op! Wassen, aankleden en dan eerst buiten kijken. Het hotel ligt in een buitenwijk dus de omgeving is erg rustig. In de verte zien we de bergen. Bij de balie informeren we naar een supermarkt, en pingelegenheid. Helaas spreekt de dame in kwestie bijna geen Engels (en wij bijna geen Spaans) maar met een plattegrond komen we er wel uit. We drinken op onze kamer lekker rustig een kop koffie voordat we gaan ontbijten. De ontbijtzaal is om 07.00 uur open. Het ontbijt bestaat uit een buffet en er is voor elk wat wils. Bruine bonen, gebakken eitjes, toast en heerlijk vers fruit. We laten het ons smaken. Vandaag is het onze "even bijkomen" dag. Dus we doen het lekker rustig aan. Na het ontbijt gaan we naar de supermarkt om wat inkopen te doen en pinnen onze collones. We verkennen de omgeving en laten Costa Rica rustig op ons inwerken!

De wekker staat op 06.30 uur maar ruim voor die tijd zijn we de volgende morgen al op. Vandaag gaan we op stap met Jan. Via www.costarica.startpagina.nl zijn we met hem in contact gekomen. Jan woont al enkele jaren met zijn Costaricaanse vrouw Ili in Costa Rica. Zij bezitten daar een B&B www.elcolibri47.com

Poas Vulkaan - La Paz watervallen - La Marina Animal Rescue Center  

Nog voor de afgesproken tijd komt Jan ons ophalen. Leuk om elkaar te ontmoeten nadat we wat over en weer hebben gemaild. Als eerste rijden we naar de Poas vulkaan. Onderweg heeft Jan veel te vertellen over Costa Rica en is er tijd om even te stoppen en foto's te maken van de prachtige omgeving. We rijden steeds hoger de bergen in. Jan wil graag op tijd bij de Poas vulkaan zijn. 's morgens vroeg is de beste tijd om deze te zien. Later is er kans dat je door de bewolking de krater niet meer ziet. Bij aankomst parkeren we de auto en lopen via een prachtige omgeving richting vulkaan. De auto's worden allemaal op dezelfde manier geparkeerd (met de neus naar voren). Jan legt uit dat de Poas een nog steeds werkende vulkaan is. Stel dat er wat gebeurt dan staan de auto's klaar om direct weg te kunnen rijden (daar is over nagedacht!). De Poas vulkaan is ± 2.708 meter hoog en ligt op een afstand van 50 km ten noordwesten van de hoofdstad San José. De krater van de Poas is bijna 1.5 km in doorsnee. In de krater bevindt zich een meertje dat de laatste jaren van helderblauw is veranderd naar lichtgrijs. Uit het meertje en uit de zijkanten van de krater stijgen gele zwaveldampen op (die zie je en dit ruik je!).

Bij de Poas waait het erg hard maar het zicht is perfect. Geen bewolking, dus we hebben vrij zicht op de krater. Na ons bezoek aan de Poas en een heerlijk kopje koffie rijden we door naar de La Paz watervallen. Jan weet een plaats waar je de dure entree voor het park niet hoeft te betalen en je tevens een geweldig zicht hebt op de watervallen. Het water dendert met veel geweld de berg af en zo'n waterval blijft schitterend om te zien. We wandelen tot vrij dicht bij de waterval maar dan wordt het voor ons toch net iets te nat. Vanuit de La Paz watervallen neemt Jan ons mee naar een heuse Soda. Via het internet heeft Jan ons uitgelegd wat dit is. Een klein "restaurantje" waar geen alcohol geschonken mag worden en waar je voor een klein bedrag heerlijk kunt eten. Deze Soda ligt aan de kant van de weg in een geweldige omgeving met uitzicht op weer een andere waterval. De eigenaresse van deze Soda heeft overal fruit neergehangen en de plek wordt druk bezocht door schitterende vogels waaronder honderden kolibries en de kleinste toekan van Costa Rica. De kolibries "zoemen" langs je hoofd en het geluid lijkt op die van een uit de kluiten gewassen bij. We nemen een heerlijk vruchtendrankje en genieten van al dat moois. Het is heerlijk om op deze plek te zijn. Je moet het maar weten te vinden! Jan heeft nog een leuk idee en neemt ons mee naar dierenopvang La Marina Animal Rescue Center in Aguas Zarcas. Vanuit heel Costa Rica worden hier gewonden of verstoten dieren heen gebracht om ze vervolgens, indien mogelijk, weer terug te zetten in hun natuurlijke leefomgeving. Met het betalen van de entree steun je tevens deze dierenopvang.We bekijken het allemaal eens rustig. De opgesloten katachtige vinden we wel zielig. Ze leven in een veel te kleine kooi. Jan legt uit dat hier aan wordt gewerkt. De katachtige zullen in de toekomst een grotere leefruimte krijgen. Verder zien we veel bontgekleurde vogels, slangen, kaaimannen, schildpadden, otters en apen. Er is zojuist een jong hertachtig beestje binnengebracht. We hopen maar dat dit diertje het gaat redden. Het is in ieder geval in goede handen!

Om de dag af te sluiten gaan we voor een late lunch naar een Chinees restaurant. Het smaakt uitstekend! Jan zet ons aan het eind van de middag weer af bij Hotel Barcelo en we nemen afscheid. Het was een geweldige dag!

Morgen begint onze rondreis "The Wild South". We kijken er erg naar uit. Deze rondreis hebben we geboekt bij Kuoni en wordt uitgevoerd door Ara Tours. Het is onze eerste groepsreis en we zijn erg nieuwsgierig hoe ons dat gaat bevallen. 's avonds drinken we gezellig een pilsje in het hotel en pakken de backpack in voor de komende dagen. De overtollige bagage laten we in het hotel. 

The Wid South

Na een vroeg ontbijt zitten we om 07.45 uur op de trap van het hotel al "ongeduldig" te wachten. Er is heel wat bedrijvigheid. Tourbusjes van Ara rijden af en aan. We kijken om ons heen om te zien wie er allemaal mee gaan voor de rondreis The Wild South, dat is gokken natuurlijk. Er komt een echtpaar aan wat in het engels aan ons vraagt of wij de route The Wild South van Kuoni gaan doen. Als we bevestigend antwoorden vertellen ze ons dat zij daar juist van terug komen en dat het helemaal geweldig is geweest! John vraagt of ze toevallig uit Nederland komen (die hoort dat gelijk). Dat blijkt zo te zijn en dat praat voor hen een stuk makkelijker. De vrouw excuseert zich voor haar engels. En dat is absoluut niet nodig, het ging haar prima af! Vol enthousiasme vertellen ze wat ze allemaal gedaan en gezien hebben! En wij horen ze natuurlijk graag uit! Dan krijgen we te horen dat zij met z'n tweeën op stap zijn geweest. Daar zijn we erg verbaast over. "jullie gaan ook met z'n tweeën hoor!", vertellen ze. Nou, dat kunnen we toch haast niet geloven! Dat zou echt perfect zijn! Er komt een Ara busje aanrijden en het Nederlandse stel weet al precies dat dat onze gids en chauffeur zijn. De gids stelt zich voor als José en onze chauffeur is Gerardo. José kletst nog even met de mensen uit Nederland en vraagt of wij klaar zijn voor ons avontuur! Dat zijn we! We nemen afscheid van het echtpaar wat ons vervolgens enthousiast uitzwaait! Geweldig! Zodra we op weg zijn vragen we of het inderdaad klopt dat er niet meer mensen mee gaan. José lacht, "it's just the two of you"! Wie had dat nou gedacht, onze eerste groepsreis. Voor ons kan het nu al niet meer stuk! Hoe het dan is om met een groep rond te reizen gaan we dan een volgende keer wel  ontdekken.

Irazu vulkaan

We laten San José achter ons en gaan op weg naar de Irazu vulkaan. De nog altijd werkende vulkaan is in 1963 voor het laatst uitgebarsten. Tegenwoordig is de vulkaan een verzameling van grote en kleinere kraters, waarvan sommige nog altijd roken. Sinds 1993 is de 3.432 meter hoge vulkaan weer actief. De periodieke asregens reiken soms wel tot het, op 32 kilometer verderop gelegen, stadje Gartago. Vanwege deze activiteit is de toegang tot sommige kraters beperkt. De naam Irazu betekent donder- en aardbevingberg in het dialect van de streek. We rijden steeds verder de berg op en komen boven de wolken. Er wordt gestopt om van het uitzicht te genieten. Het laatste stuk naar de top van de berg lopen we. Het landschap is hier erg kaal. Hier en daar een struikje. Op het hoogste punt hebben we uitzicht over de verschillende kraters en het omliggende landschap. We lopen een gedeelte naar beneden om dichter bij de krater te kunnen komen. Het lijkt net of we ons op de maan bevinden, zo ziet het landschap eruit. Het zicht op de krater van de Irazu vulkaan is prachtig. Er staat water in de krater wat, door de mineralen, een hele aparte groene kleur heeft. José geeft aan dat we tijd genoeg hebben (het voordeel van een kleine "groep") en we wandelen rustig wat rond.

Cartago - Trogon Lodge (San Gerardo de Dota)

Na de lunch rijden we door naar ons overnachtingsadres. We stoppen nog in het stadje Cartago en bezoeken de belangrijkste kerk van Costa Rica de Basillica de Nuestra Señora de Los Angeles. De kerk maakt veel indruk maar Cartago op zich is ons wat te druk (of komt het door de warmte?). We doen er wat inkopen voor 's avonds. We overnachten in de Trogon Lodge nabij San Gerardo de Dota. Deze lodge ligt in een vallei en heeft een geweldig mooie tuin met veel bloemen en planten. Na het inchecken krijgen we van José de tijd om onze spullen naar de kamer te brengen. Hij verwacht ons binnen een half uur in het restaurant voor een wandeling in de omgeving. Onze kamer ziet er geweldig uit, ligt wat hoger zodat we mooi uitzicht hebben. Om 16.00 uur gaan we op pad. José heeft 10 jaar in de jungle doorgebracht dus kan ons erg veel vertellen over de flora en fauna. Dat doet ie ook met enthousiasme! Na een flinke wandeling komen we net voor het donker terug bij de lodge. We genieten om 19.30 uur van het diner samen met José en Gerardo. Na het eten drinken we gezellig nog wat en zoeken dan ons bed op. Morgen gaat de wekker om 05.00 uur!

Quetzal

Voor het ontbijt, om 06.00 uur, brengt Gerardo ons naar een plek waar de Quetzal regelmatig te zien is. Het is op dit tijdstip erg koud. We wachten een tijdje maar de Quetzal laat zich niet zien. Jammer. We lopen na een tijdje richting lodgde. Dan komt Gerardo eraan met het busje. In de lodge heeft hij opgevangen waar de Quetzal zit. We stappen in de bus en rijden naar een andere plek. Daar aangekomen zien we na enkele minuten deze mooie vogel. Een schitterend beestje om te zien, het is een mannetje, die te herkennen is aan zijn lange gekleurde staartveren. Het is net of ie wist dat we naar hem op zoek zijn. Hij laat zich even van alle kanten goed bekijken! Voor ons is het tijd om een warme kop koffie te gaan drinken. We voelen onze vingers niet meer van de kou, maar we zijn blij dat de dag zo goed begonnen is. Na het ontbijt is er nog even de tijd om door de tuin van de lodge te wandelen en dan vervolgen we onze weg.

Dominical - Villas Rio Mar - natuurpark

Via een erg mooie route rijden we naar Dominical. Onderweg lunchen we in Baru bij een restaurant met een schitterend uitzicht over een groene vallei met hier en daar een huisje. Ons volgende overnachtingadres is Villas Rio Mar. Wij stellen ons een hotel voor en hopen dat we een balkon hebben. Na het inchecken en de ontvangst van de sleutel gaan we op zoek naar onze kamer. Het blijken allemaal kleine huisjes te zijn die per 4 geschakeld zijn in een vierkant. De huisjes hebben geen muren maar transparante mugwerende netten. Alleen de slaapkamer heeft muren en is af te sluiten, hier bevindt zich ook de badkamer. We zitten in ons eigen huisje en toch buiten! Heerlijk. Onderweg hebben we fris en bier gekocht op advies van José, de kamers hebben namelijk een koelkastje. Als we naar buiten kijken zien we door het groen het zwembad liggen en daar wordt op deze hete dag door ons direct gebruik van gemaakt! Om 16.00 uur gaan de wandelschoenen aan en vertrekken we naar het natuurpark van Dominical. Gerardo installeert zich in het restaurant van het park en wij gaan op weg. Allereerst bezoeken we een vlindertuin en daarna volgen we de aangegeven route door het park. Gelukkig is het onder het bladerdak een stuk koeler. Nog maar net op weg zien we onze eerste luiaard. Het beestje blijft onbeweeglijk in een boom zitten. Het schijnt dat ze 1 keer per week naar beneden komen om wat te eten (en waarschijnlijk om de poten te strekken). Verder zien we veel kleine beestjes, waaronder de parasolmieren en prachtige vlinders. Het is vreemd om in de jungle te wandelen en op de achtergrond de zee te horen. Het pad bestaat plotseling uit zandstrand en links en rechts zien we grote blauwe krabben. Zo sta je in de jungle met veel groen om je heen en zo sta je op het strand van de ondergaande zon te genieten. Het strand is erg mooi en geheel verlaten. De golven die op het strand spoelen laten door de warmte van het zand damp achter dus overal hangt een soort nevel.

De volgende morgen is het vroeg dag. Vandaag hebben we een behoorlijk lange rit voor de boeg. Via Cortez en Chacarita rijden we naar Esquinas. Helaas heeft Gerardo vanmorgen slecht nieuws ontvangen en moet één dag eerder, dan wat is afgesproken, terug naar San José. José regelt ander vervoer om ons naar Esquinas te brengen. Hierdoor hebben we nog tot 12.00 uur de tijd om door de tuinen van Villas Rio Mar te struinen. De rijstijl van de nieuwe chauffeur is niet om over naar huis te schrijven! José grijpt direct in en zegt dat ie het rustiger aan moet doen! Of het aan de auto ligt of aan de chauffeur, we hebben het idee dat we op een groot schip zitten! We "zwalken" letterlijk naar Esquinas.

Esquinas - Esquinas lodge

We laten de zee achter ons en rijden iets verder het binnenland in. De Esquinas lodge is voor de komende 2 nachten ons adres. Dankzij de hulp van de Oostenrijkse regering en duizenden donateurs, zijn grote delen van het onaangetaste regenwoud opgekocht. Esquinas Rainforest Lodge biedt samen met een biologisch station een uitstekend voorbeeld van duurzaam toerisme. Dankzij dit project verdient de bevolking hun geld met toerisme in plaats van met houthakken. We worden hartelijk ontvangen en krijgen een rondleiding door het hoofdgebouw. Hier bevinden zich een klein informatiecentrum, de receptie, het restaurant en de bar. Er wordt ons meegedeeld dat de bar tot 22.00 uur open is. Mocht je toch nog wat willen drinken dan kunnen we dit zelf uit de koelkast halen. Er hangt een lijstje met kamernummers en hier kun je dan op aanvinken wat je hebt gepakt. Waar maak je zo'n vertouwen nu nog mee? We nemen de sleutel in ontvangst en worden naar onze kamer gebracht. Tevens krijgen we een zaklamp mee voor als we 's avonds naar het restaurant lopen. Er komen hier slangen voor....De kamers bevinden zich in de geweldig mooie tuin en zijn twee aan twee geschakeld. De kamer is eenvoudig maar super gezellig! We hebben een terras met heerlijke schommelstoelen. Onder het dak van het terras bungelen tientallen vleermuizen. Die kunnen we dan ook gelijk goed bekijken! José verwacht ons om 16.00 uur in het restaurant voor een eerste wandeling in dit gebied. Snel worden er door ons nog even wat spulletjes gewassen en buiten opgehangen en dan gaan we op pad. Het eerste gedeelte bestaat uit een flinke klim. We zien voor de eerste keer gifkikkertjes (groen met zwart) en diverse andere kleine beestjes en insecten. Uren wandelen we door dit gebied en we komen pas terug als het al donker is. Gelukkig gaf José het advies om de zaklamp mee te nemen! 's Avonds eten we gezellig met z'n 3e en kletsen we met diverse andere "natuurfreaks". We nemen een pilsje mee naar onze kamer en genieten op het terras van alle junglegeluiden. Er komt nog een mega grote pad voorbij. Als we er met de zaklamp op schijnen blijft het beestje onbeweeglijk zitten. De vleermuizen zijn druk bezig voedsel te zoeken en vliegen af en aan. De kamer heeft geen glas in de ramen alleen mugwerend gaas zodat je 's nachts, door alle geluiden, het gevoel hebt dat je buiten slaapt.

Na een uitstekende nachtrust zitten we om 07.30 uur aan het ontbijt. José geeft aan dat we een fikse wandeling gaan maken en dat ie ons wel moe zal krijgen! Kom maar op! We lopen een trail die uit meerdere routes bestaat. Een gedeelte ervan moeten we door een kleine waterval omhoog klauteren, dat valt inderdaad niet mee. Boven aangekomen is José in geen velden of wegen te bekennen. Hij houdt ons voor de gek. Welke kant moeten we op? Ons gevoel zegt dat we links aan moeten houden dus vol goede moed gaan we die kant op. Het blijkt te kloppen en lachend komt José achter een boom tevoorschijn! Hij wilde even checken of we goed op hadden gelet en vertelt ons waar we op moeten letten, mochten we ooit verdwalen in de jungle. Met zijn 10 jaar kennis in de jungle is dit een erg leerzaam verhaal! In zijn poging om zich voor ons te verstoppen is hij een paar meter naar beneden uitgegleden en hij zit onder de modder. Net goed, vertellen we hem en lachend vervolgen we onze weg. Het is inderdaad een vermoeide tocht en José geeft eerlijk aan dat hij nog nooit zo'n grote tocht heeft gelopen in dit gebied. We mogen trots zijn op onszelf en "krijgen" de rest van de middag vrijaf! Dat laten we ons geen twee keer zeggen. Heerlijk, even lekker relaxen! De lodge heeft een klein zwembad en daar brengen we de rest van de middag met een boekje door. Wat is het hier heerlijk rustig. We zien nog een hagedis die over het water van het zwembad rent en vervolgens op de rand blijft zitten, dat zag er grappig uit! Het gezoem om ons heen blijkt van de kolibries te zijn en overal zien we bontgekleurde vlinders. "Pura Vida", zeggen ze hier, en daar sluiten we ons bij aan!

Tijdens het diner heeft José een mededeling voor ons. De boot, die ons de volgende morgen naar Corcovado zal brengen, vaart momenteel niet. Het blijkt dat de kapitein en zijn zoon zijn doodgeschoten door de concurrent.....We kijken José ongelovig aan (weten niet of hij weer een geintje maakt) maar het verhaal blijkt echt te zijn. José zegt dat we ons geen zorgen hoeven maken en dat we gewoon naar de haven rijden. We zien dan ter plekke wel hoe het ervoor staat. Desnoods gaan we met een privéboot naar Corcovado.

Corcovado - Corcovado Tent Camp

De volgende morgen heeft José al vernomen dat er weer een boot vaart. Na het ontbijt worden we door iemand van de Esquinas Lodge naar Golfito (een klein havenstadje) gebracht. José regelt de kaartjes voor de overtocht en we gaan aan boord. Het duurt nog zo'n 10 minuten voordat de boot vertrekt en het is er bloedheet, geen zuchtje wind. Voor ons zit een familie en de vrouwen huilen. Het zal toch niet....Achteraf blijkt dit de vrouw te zijn van de moordenaar, die nu opgesloten zit. José heeft een krant gekocht en laat ons het artikel en de foto's zien. De moord is midden op de dag gebeurd in een boot die vol zat met toeristen op weg naar Corcovado. Je zult het maar meemaken!

Vanuit Golfito brent de boot ons naar het schiereiland Osa. De overtocht duurt zo'n 25 minuten en we zijn blij als we gaan varen. Eindelijk wat frisse wind. Als we aan land stappen staat er een 4-wheel drive te wachten. Eerst rijden we langs de supermarkt en doen wat inkopen. In het dorp zien we de eerste papagaaien al. Snel nog naar het toilet want de eerste 3 uur is daar geen gelegenheid meer voor. In de auto worden het gekochte fruit en de koekjes rondgedeeld en uiteraard wordt de chauffeur niet overgeslagen. De man is erg enthousiast, heeft heel wat te vertellen en stopt geregeld onderweg om ons op dieren te wijzen. Het is een gezellige tocht. We rijden in zo'n 2 1/2 uur naar Carate. Het plaatsje heeft een naam maar daar is ook alles mee gezegd. Hier wachten we op paard en wagen die onze bagage naar het Corcovado tent camp zal brengen. Zelf lopen we, via het strand, in zo'n 45 minuten naar het Tent Camp. Er arriveert een gids van het Tent Camp en hij heet ons hartelijk welkom. Paard en wagen komen eraan! Na een paar minuten verschijnt inderdaad paard en wagen en nadat we onze bagage op hebben geladen gaan we op pad. Het is een grappig gezicht, in een kleine optocht wandelen we over het strand. Onderweg zien we papagaaien en gieren. Het is erg heet vandaag en de zon schijnt fel op het witte strand, dankbaar maken we gebruik van de paraplu. Nu eens niet tegen de regen maar tegen de zon! De gids van het Tent Camp weet ons wel te vertellen dat het in Nederland altijd regent, hij is er al eens geweest!

Het Corcovado National Park wordt gezien als het regenwoud met de rijkste biodiversiteit in heel Centraal-Amerika. Het is een groot gebied wat bestaat uit mangrovebossen, regenwoud en moerassen. Het park telt maar liefst 500 boomsoorten, een kwart van alle in het land voorkomende soorten. Tevens telt het park 140 soorten zoogdieren, 367 vogelsoorten, 117 soorten reptielen en 40 verschillende zoetwatervissen.  Het is één van de weinige plekken ter wereld die de jaguar nog als zijn habitat beschouwt.

Helemaal bezweet komen we aan in het Tent Camp. We krijgen, onder het genot van een koel drankje, uitleg over het Tent Camp en de omgeving. Tevens krijgen we uitleg wat we wel en vooral, wat we níet moeten doen als we een poema zien. Dat maakt het wel spannend! De tenten staan op houten vlonders en hebben een terrasje met ligstoelen. Het uitzicht vanaf het terras bestaat uit palmbomen en de zee. Tussen de palmbomen hangen gekleurde hangmatten, die we uiteraard uitproberen. De toiletten en douches bevinden zich op 30 meter afstand van onze tent. Ook hier hebben we een zaklamp gekregen want er is maar beperkt stroom. We nemen eerst maar eens een douche. Het koude water is even wennen maar is heel verfrissend! Aan het eind van de middag maken we een wandeling door dit prachtige gebied. We beklimmen een berg en zien oa. Spidermonkeys en Whitefacemonkeys. Die laatste zijn het er niet mee eens dat wij in hun gebied rondlopen en beginnen met takjes en vruchten naar ons te gooien. Ze kunnen nog goed mikken ook! De zon gaat bijna onder en vanaf een plateau, midden in de jungle, hebben we een schitterend uitzicht over de zee. We moeten het laatste gedeelte wel flink doorlopen anders zijn we niet terug voor het donker. José doet er nog een schepje bovenop en begint met griezelverhalen! Wat een fijne gids is ie toch! Het is inderdaad donker als we terug komen bij onze tent. Er zijn zo'n 10 andere mensen in het camp en 's avonds genieten we samen van een voortreffelijk diner. Over en weer worden verhalen uitgewisseld. Op ons terrasje met kaarslicht genieten we nog na (wel met een schuin oog op het donker rond de tent, stel dat die poema nog even langs komt!). We slapen niet erg goed, de zee maakt een ongelooflijk kabaal. Het lijkt net of de golven zo de tent in komen. Toch heeft het wel wat!

Het is nog donker als we besluiten op te staan. In het restaurant is de koffie al klaar. We drinken een bakkie op het terras en genieten van de zonsopkomst. We zien veel pelikanen die net boven de golven over zee vliegen. Dit is een erg mooi plaatje. Als het net licht is lopen we naar de douches. Op 1 van de wastafels zit een grote vogel (een soort reiger) en hij is niet van plan zijn plaatsje af te staan. Met een sissend geluid laat hij dat even weten! Het is al goed, wij lopen naar een andere wastafel. Na een vroeg ontbijtje, José is ook al wakker en heeft uitstekend geslapen op het geluid van de zee, gaan we op pad. Het is nu nog niet te warm dus om 07.00 zijn we al op weg. Het eerste gedeelte lopen we over het strand. Daarna gaan we het park in. Bij het parkkantoortje vullen we onze namen in. Buiten het kantoortje liggen diverse schedels op houten schappen. 1 ervan is afkomstig van een kleine walvisachtige, de rest is van schildpadden en apen. Nog maar net op weg zien we een groep Whitefacemonkeys. Met het vocht van een soort citrusvrucht smeren zij elkaar in. Je kunt het goed ruiken, het ruikt in ieder geval erg fris. Het zal een soort wasbeurt zijn die ook helpt tegen vlooitjes en teken. José heeft dit ritueel ook nog nooit gezien. De apen gaan er helemaal in op en trekken zich er niets van aan dat wij op een paar meter afstand staan toe te kijken. Verderop zien we neusbeertjes en een Ocelot (katachtige). We komen bij een ondiep riviertje en mogen kiezen, of de schoenen uit of over het door José zojuist gebouwde "bruggetje". Pasca heeft er geen vertouwen in en loopt door het water, John komt over het bruggetje van José toch droog aan de overkant! We zien een kikkertje wat niet groter is dan de nagel van je duim. Het beestje onderneemt geen enkele poging om weg te komen als we het oppakken (het is geen gifkikkertje). Bij een rustpunt zien we een kapotte kokosnoot die geheel gevuld is met krabbetjes. Het is een heel gefriemel voor de diertjes om een eigen plekje te veroveren. Op de terugweg komen we bekenden tegen. Zij zijn ook met hun gids op pad. Later bij het diner horen we dat ze de poema hebben gezien. Dat was voor hun wel even schrikken maar de poema lag lui in de zon en bleef op zijn stekkie. Na het diner drinken we samen met José nog wat in de bar.

Voor ons is het de volgende dag tijd om de spullen te pakken. Vanuit Corcovado vliegen we met Nature Air terug naar San José. De vlucht verloopt soepel zonder al te veel turbulentie en het uitzicht is prachtig. Voordat we aan boord gaan worden we zelf gewogen en daarna mag de bagage nogmaals gewogen worden. De tickets worden met de hand uitgeschreven. Het vliegtuigje telt 17 plaatsen inclusief die van de 2 piloten.

José reist met ons mee naar Hotel Barcelo Palma Real en dan is het tijd om afscheid te nemen.....We hadden ons geen betere gids kunnen wensen. Hij weet zoveel van de natuur en houdt wel van een geintje. We hebben serieuze gesprekken gehad maar ook ontzettend veel gelachen samen! Het is jammer dat we nu afscheid moeten nemen.

Nadat we onze spullen op de kamer hebben gezet gaan we onze overige bagage ophalen. Deze hebben we in het Barcelo achtergelaten. Een hele rugzak vol met schone kleren! De rugzakken worden gewisseld en eigenlijk zijn we dan al klaar voor onze volgende bestemming! Na een frisse douche en het verwijderen van wederom enkele kleine teken!, gaan we wat winkelen (de supermarkt weten we nu wel te vinden). De rest van de middag en avond is het tijd om te relaxen. Om 20.00 uur gaat de telefoon. Het is José. Of we flippers mee willen nemen naar onze volgende bestemming voor een vriendin van hem. Zij zal deze dan ophalen bij de receptie van ons volgende adres. Geen probleem voor ons. We spreken af dat hij morgenochtend om 07.30 uur bij het hotel zal zijn. De interbus komt ons om 08.00 uur halen voor onze volgende bestemming: Manzanillo.

We staan lekker vroeg op (pluk de dag!). We genieten van een heerlijk ontbijtje en deponeren 1 rugzak wederom bij de receptie om in bewaring te houden. We hebben nog tijd genoeg, dus terug op onze kamer drinken we nog rustig een kopje koffie. Tegen 07.30 uur checken we uit en wachten we buiten op José. Op de afgesproken tijd is ie er ook. We kletsen gezellig wat. De flippers heeft ie netjes ingepakt maar wel zodanig dat we wel kunnen zien wat er in de plastic tas zit. Uiteraard gaan wij niet zo maar iets voor een ander vervoeren. José heeft daar rekening mee gehouden. Hij vraagt hoe laat de interbus komt en geeft daarbij aan dat hij dat vervoer niet erg praktisch vindt. "Die zijn altijd te laat". We nemen wederom afscheid van hem en wachten en wachten en.....Inmiddels is het 08.30 uur. We houden iemand van Ara Tours aan die toevallig het hotel wil binnen lopen. De bus kan elk moment komen, krijgen we van hem te horen. We wachten en wachten. Tegen 09.00 uur komt de manager van het hotel ons ticket vragen, hij zal voor ons naar Ara Tours bellen om te vragen hoe het er voor staat. Ara is niet te bereiken (stroomstoring). Om 09.30 uur belt hij nogmaals. Ara gaat het uitzoeken en zal terugbellen. Inmiddels weten wij bijna zeker dat de interbus ons is vergeten, maar laat Ara dat maar oplossen. Om 10.00 uur krijgen we telefoon dat er vervangend vervoer is geregeld. Met 4 anderen worden we weggebracht. Dit blijken 4 mensen uit Zwitserland te zijn en het wordt een gezellige rit. We lunchen onderweg samen en diverse vakantieverhalen worden uitgewisseld. Als we de Zwitsers hebben afgezet is het voor ons nog ± 1 1/2 uur rijden. De chauffeur spreekt nauwelijks engels maar doet zijn best en geeft uitleg over de plaatsjes die we passeren. Het laatste gedeelte naar Almonds and Corels, ons overnachtingadres voor de komende 3 dagen, is over een onverharde weg met heel veel kuilen. Aan de linkse kant ligt de zee en rechtsaf is het nog 46km naar Panama! We zijn nu aan de Caribische zijde van Costa Rica en dat is overal aan te zien. Veel gekleurde huisjes mensen met rastahaar en overal zien we posters van Bob Marley. Wat een sfeertje, heerlijk!

Manzanillo - Almonds and Corals

De lodge ligt in het natuurpark van Gandoca/Manzanillo aan de Caribische kust. Het omvat grote delen regenwoud en mangrovebossen en de gehele kustlijn. We overnachten in tenten die op een platform 2 meter boven de grond staan. Geen enkele boom is er gekapt om deze lodge te realiseren. We nemen afscheid van de chauffeur, vullen de papieren in bij de receptie en worden naar onze "tent" gebracht. Alle paden (houten vlonders) liggen een halve meter boven de grond en leiden naar de diverse tenten. Door het bladerdak is het overal schemerig en lijkt het al veel later. We kijken onze ogen uit, we zitten midden in de jungle, het is hier schitterend! Een stijl trapje leidt naar de deur van onze tent, de tent is geheel omringt met mugwerende doeken, in de tent bevindt zich een tweede tent en dat is het slaapvertrek. Op het platform bevinden zich verder een zitje, een hangmat een koelkastje (gevuld) en een gedeelte is voor de douche en het toilet. Wauw! dit is helemaal super! We bergen onze spulletjes op en gaan eerst bij de zee kijken. Deze ligt ± 300 meter van onze tent. We komen langs het restaurant waar bomen door het dak groeien, alles is van hout gemaakt dus het oogt echt één met de natuur. Via een houten pad komen we bij de zee. Schitterend! Hier houden we het wel uit hoor! 's Avonds eten we in het restaurant. Het buffet ziet er heerlijk uit. Er is van alles te krijgen. De service is uitstekend, het personeel is zeer vriendelijk en erg attent. Voordat we gaan eten krijgen we de cocktail van de dag aangeboden. We laten het ons allemaal smaken! Na het eten drinken we nog wat in het restaurant en gaan daarna lekker slapen.

Om 05.00 uur zijn we klaar wakker. Wat horen we toch? Het is nog pikkedonker. We horen een vreemd klagend "gehuil". Aangezien we de hele reis al vroeg zijn opgestaan doen we dat nu ook. Zou er al koffie zijn in het restaurant? John zal dat eens uit gaan zoeken. Bij terugkomst hebben we verse koffie en weten we ook waar het geluid vandaan komt. Het zijn de Howler monkeys die hier erg veel voorkomen. Onze wekker hoeven we dus niet te zetten. Deze dieren beginnen om 05.00 uur met hun vreemde gehuil. In deze omgeving hoort het er helemaal bij! Het geeft het hele sfeertje een mysterieus effect. We maken er een luie dag van en gaan na het voortreffelijke ontbijt lekker met een boekje op het strand liggen. Vandaag doen we helemaal niets!

In het Manzanillo park zijn ontzettend mooie wandelingen te maken. De routes zijn goed aangegeven. Het Almonds and Corals heeft een eigen park met wandelroutes en tevens een vlindertuin en kikkertuin. In de kikkertuin zien we mooi gekleurde gifkikkertjes, maar we moeten er wel goed naar zoeken. Voor de vlinders hoeven we niet naar de vlindertuin. Deze komen we de hele dag tegen! We huren geen gids in en maken zelf onze wandelingen. Veel te snel zit ons bezoek aan Manzanillo er op en worden we op onze 3e dag om 06.00 uur opgehaald. Aangezien er nog geen ontbijt is heeft men ervoor gezorgd dat we ontbijtpakketjes meekrijgen, dat is pas service om 06.00 uur! Om 05.00 uur komt er zelf iemand langs om ons te wekken. De koffie is al gezet. We doen het lekker rustig aan en genieten van onze laatste momenten in Manzanillo. Voor ons een plek om nog eens terug te gaan! 

Om 06.00 uur worden we door een busje naar een verzamelpunt gebracht. We reizen via Puerto Viejo, Cahuita en Limon richting Tortuguero. In de plaats Limon wordt er gestopt om te tanken en kunnen we even de benen strekken. Daarna is het nog een behoorlijk ritje. Om ± 09.00 uur komen we aan bij het verzamelpunt. Hier worden onze backpacks over geladen naar een grote bus (die al helemaal vol zit), en is het zo'n 1 1/2 uur rijden naar de haven van Tortuguero. Onderweg moeten we een paar keer stoppen voor de bananentrein. Een erg leuk gezicht om te zien hoe de bananen hier vervoerd worden. Dat gebeurt met karretjes over een rails. De bananen hangen aan rekken. We raken in gesprek met een stel uit Nederland en de tijd vliegt voorbij. In de haven kunnen we rustig aan doen. Onze backpacks worden op de boot gezet en dan is het nog even wachten voordat we vertrekken.

Tortuguero National Park - Mawamba Lodge

De boottocht is geweldig. We zien direct wat van de omgeving, de natuur is schitterend. De tocht naar de Mawamba Lodge, ons adres voor de komende dagen, duurt 1 1/2 uur. De gids heeft heel wat te vertellen en is erg grappig. Het Tortuguero park werd in 1970 opgezet met als doel de Tortugas (schildpadden) voor uitsterven te behoeden. De schilpadden komen in de periode juni t/m september aan land om hun eieren te leggen. Naast de schildpadden leven er nog tal van andere dieren: apen, krokodillen, kikkers en verschillende vogelsoorten. Bij aankomst ontvangen we een drankje en wordt er een toespraak gehouden door een van de medewerkers van de Mawamba Lodge. Daarna krijgen we de sleutel en hebben we een half uurtje de tijd om onze spulletjes op te bergen en ons wat op te frissen. De tuin van de Mawamba Lodge is ontzettend mooi. Her en der vliegen vlinders in de mooiste kleuren. Tal van leguanen en hagedissen zitten langs het pad. De Mawamba Lodge ligt tussen een lagune en de zee. In de zee mag helaas niet gezwommen worden ivm. haaien. Maar een zwembad is aanwezig. De kamers bevinden zich in rijtjes van 4 en hebben een gezamenlijk terras. De kamers vallen ons wat tegen. Het is niet af en het geheel heeft achterstallig onderhoud. Jammer! Vooral omdat dit onze laatste dagen in Costa Rica zijn. Het is eigenlijk de slechtste lodge die we in Costa Rica hebben gezien. Maar de ligging is perfect. We besluiten even naar het strand te lopen. De zee is schitterend. Ondanks de waarschuwing zien we toch enkele mensen in het water. Om 13.00 uur, na de lunch, vertrekken we voor een boottocht in deze schitterende omgeving. De groep is vrij groot dus worden er twee boten ingezet. We varen over de lagune en slaan links en rechts zijkanalen in. We zien een groep apen, een luiaard, krokodil en bontgekleurde vogels. De boottocht duurt zo'n 1 1/2 uur. Eenmaal terug bij de Mawamba Lodge krijgen we de gelegenheid om wat te drinken. Over een uurtje staat de volgende tocht op het programma. Met de boot worden we naar "the Village" gebracht. Dit is een dorpje in de buurt van de lodge (overigens het enige dorp in deze omgeving). Het bestaat uit een hoofdstraat met links en rechts woningen en winkeltjes en hier en daar een hotelletje. Er zijn leuke souvenirwinkeltjes en menigeen doet er wat inkopen. Na een klein uurtje wandelen en winkelen bekijken we een diapresentatie over het National park Tortuguero en de bescherming van de schildpadden. Erg leerzaam! Terug wandelen we over het strand naar de lodge. Een heerlijke wandeling! Het begint schemerig te worden en net voor het donker komen we bij de lodge aan. Om 20.00 uur wordt er gezamenlijk gegeten. Voor die tijd drinken we wat in de bar. Het restaurant is wat ons betreft erg ongezellig. Maar gelukkig dankzij de rest van de groep is het wel gezellig aan tafel. Ook hier worden er weer diverse reisverhalen uitgewisseld. Tips en ideeën vliegen over en weer. Na het diner is het nog gezellig vertoeven in de bar. Niemand maakt het erg laat, morgenochtend is het weer vroeg dag! De gids heeft een heel schema opgesteld met de tijden hoe laat hij iedereen moet wekken. Om 06.00 uur moeten we ons verzamelen bij de steiger.

De volgende morgen zijn we ruim voordat de gids ons komt wekken al op. In het restaurant is al koffie te krijgen. We genieten van ons bakkie op het terras. Precies op de afgesproken tijd is iedereen aanwezig bij de steiger. De loopschoenen worden verwisseld voor laarzen. Vanmorgen gaan we een junglewandeling maken. Met de boot varen we in een half uurtje naar een mooi gebied. De gids geeft uitleg over de flora en fauna in dit gebied. Terwijl hij staat te praten komt de eerste groep apen al voorbij. Het blijken Howler monkeys te zijn. We hebben ze al die tijd al gehoord maar dit is de eerste keer dat we ze ook daadwerkelijk zien. Voor het geluid wat ze voortbrengen zijn het vrij kleine apen. Verderop zien we een gifkikkertje wat we nog niet eerder gezien hebben. Dit beestje is blauw met rode pootjes. Deze soort komt veel voor in dit gebied. Via modderige paadjes en houten looppaden vervolgen we onze route. Het gebied is ontzettend mooi en herbergt tal van dieren. Om 09.00 uur zijn we terug in de lodge en is het tijd voor het ontbijt. Vanmiddag kunnen we nog mee met een rondvaart maar hier passen wij voor. Wij kiezen ervoor om naar het strand te gaan en lekker te luieren. Kunnen we even alle indrukken verwerken van deze schitterende reis! Aan het eind van de middag wandelen we wat door de tuin. Tevens is er een kikkertuin en hier zien we de bekende boomkikker! Het is ongelooflijk wat een kleuren deze kikker heeft. Tevens zien we een boomkikker van 2 maanden oud.

Het avondeten is weer erg gezellig en we maken kennis met 4 mensen uit Amerika die ons uitnodigen om vooral eens naar California te komen! Wie weet?! Na het eten zoeken we de bar op en drinken gezellig nog wat. De backpacks zijn al gepakt dus we hebben tijd genoeg. Morgen om ± 10.00 uur vertrekken we weer naar San José.

San José - Hotel Barcelo Palma Real

De volgende morgen na het ontbijt lopen we nog even naar het strand. Het zit er nu bijna op en het is tijd om afscheid te nemen van Tortuguero. Onderweg naar San José wordt er nog geluncht en dan arriveren we wederom bij Hotel Barcelo Palma Real voor onze laatste overnachting. Ondertussen kennen ze ons hier! We lopen nog even langs de supermarkt, doen nog wat inkopen en slenteren wat rond in de omgeving van het hotel. Het diner is voortreffelijk en op onze kamer drinken we nog wat. De wekker wordt niet gezet, om 10.30 worden we opgehaald en dan zijn we al lang wakker.

Na ons laatste ontbijtje in Costa Rica vertrekken we naar het vliegveld. De vlucht terug gaat via Miami en hier hebben we nog mooi uitzicht over de stad en genieten van de zonsondergang. Wederom zonder vertraging, vertrekken we naar het vertrouwde Schiphol. Altijd weer fijn om thuis te komen. We kunnen terugkijken op een schitterende reis. Inderdaad: COSTA RICA = PURA VIDA!