home

 

Klik hier voor de foto's Pictures!

 

Pole Pole Reizen

 

 

West Australië

Ons reisverslag van dag tot dag

maart - april 2009

(door Pasca)

 

 

 

Tips voor de camper

klik hier

Tips/suggesties / vragen voor je Aussie reis? check de Australië startpagina!

Afstanden in Australie! check!

Google maps!

De door ons gereden route (gereden km. 3.506) Vetgedrukt is overnachting

Perth

Lancelin

Cervantes

Moora

Walebing

New Norcia

Bindoon

Toodyay

Northam

York

Beverly

Brookton

Corrigin

Kondinin

Hyden

Narembeen

Bruce Rock

Merridin

Coolgardie

Kalgoorlie

Kambalda

Norseman

Salmon Gums

Grass Patch

Scaddan

Gibson

Esperance

Lucky Bay

Esperance

Mungnilup

Cheynes Beach

Albany

Denmark

William Bay

Walpole

Northcliff

Windy Harbor

Pemberton

Augusta

Cape Leeuwin

Margaret River

Yallingup

Cape Naturaliste

Meelup

Dunsborough

Busselton

Bunbury

Australind

Binninup Beach

Mandurah

Perth

 

21/3/2009

Nederland – Singapore - Perth

 

Na maanden toegeleefd te hebben naar deze dag is het zover! Vroeg in de morgen staan we op Schiphol. We kunnen al direct bij Singapore Airlines inchecken, dus geen gesjouw meer met de rugzakken, die zien we in Perth weer terug. Na een heerlijke kop koffie, formaatje "soepkom", worden we vrolijk uitgezwaaid door Ben en Corry. Dit keer voor ons geen taxi maar gezellig door pa en ma weggebracht! Om 11.00 uur vertrekt keurig netjes op tijd onze vlucht naar Singapore. Zoals altijd is de service weer van hoogstaand niveau. Heerlijk eten, de nieuwste films, en veel nieuwe spelletjes, dit houden we wel 12 uur vol, zal wel moeten trouwens, willen we naar het andere eind van de wereld reizen!

 

In Singapore aangekomen zoeken we direct de zonnebloemtuin op, lekker bakkie koffie erbij. We lopen wat rond, winkeltjes genoeg om te kijken, en voor we het weten is het al weer tijd om naar de gate te wandelen voor het laatste traject. En dan….na 6 1/2 uur is Perth in zicht! De rugzakken rollen al snel van de band en dan sluiten we aan in de rij naar de douane. Bij de douane wordt er streng en zorgvuldig gecontroleerd. Een vriendelijke dame bekijkt onze paspoorten en controleert ons visum, zet uiteindelijk de felbegeerde stempeltjes in ons paspoort en wenst ons een prettige reis!

 

Perth is de meest geïsoleerde metropool ter wereld, en is met 1,1 miljoen inwoners veruit de grootste stad van West Australië.

Het centrum van Perth bestaat uit moderne hoogbouw maar ook uit historische huizen en kerken uit het midden van de vorige eeuw. De stad ligt op grote afstand van andere bevolkingscentra in Australië. Een spoorlijn (de Transcontinental of Trans-Australian Railway) verbindt Perth met Adelaide, de dichtstbijzijnde grote stad, op 2800 km afstand. Even ter vergelijking; Perth ligt op 3901 km afstand van Singapore (Azië).

 

Het zonnetje schijnt. Het is erg rustig op het vliegveld en wij genieten gewoon van het feit dat we er zijn! We informeren bij een hotelshuttleservice bus of we mee kunnen rijden. Er is nog plek en voor €30,- worden we bij het Sullivans hotel afgezet. Wel rijden we eerst door Perth naar diverse hotels om andere mensen af te zetten, zo zien we gelijk wat van Perth. Het is laat in de middag en de terrasjes zitten vol. Onze eerste indruk is dat de stad er overzichtelijk en erg netjes uit ziet. Bij het Sullivans checken we in en krijgen een kamer op de 3de verdieping met balkon. Eerst opfrissen en onze spulletjes een plek geven, dan  installeren we ons op het balkon met een kopje koffie en genieten van het uitzicht. We maken vast wat plannen voor morgen. We zien de eerste bontgekleurde parkieten. Om 20.30 uur houden we het voor gezien en hebben we het nog lang vol gehouden, vinden we zelf.

 

22/3

De stad in - uren wandelen in Kings Park

 

Om 05.30 uur zijn we wakker. We hebben heerlijk geslapen. Uiteraard wel even rustig wakker worden met een kop koffie. Het voelt nog best fris buiten op het balkon. Om ± 06.00 zien we de zon opkomen en direct voelt het al een stuk aangenamer. Om 06.45 uur ontbijten we bij het Sullivans in een wel erg saaie ontbijtruimte. Het ontbijtbuffet is echter goed met diverse broodsoorten en veel fruit. Na het ontbijt wordt het tijd om Perth te verkennen. Het centrum van de stad ligt op loopafstand van het Sullivans. Het is nog erg vroeg en zondagochtend, dus erg rustig. Tegenover het Sullivans ligt een mooi park met veel vogelsoorten, fonteinen en watervalletjes. Via het park lopen we naar de Swan river, onderweg zien we op een grasveld veel witte kakatoes in eerste instantie denken we dat het duiven zijn maar het blijken toch echt kaketoes te zijn en ze zitten er in grote aantallen. Bij de Swan River is het al wat drukker, er kunnen vanaf hier diverse boottrips gemaakt worden. Ook nemen we een kijkje bij de Belltower met de mooie mozaïeken ervoor. Een korte wandeling brengt ons van de Swan River in het centrum van Perth terecht. En onze eerste indruk van gisteren wordt bevestigd, de stad is schoon, ruim en overzichtelijk. Later horen we van diverse mensen die in of nabij Perth wonen dat ze Perth maar saai vinden, "nooit wat te beleven", is hun reactie. Maar ja, wij komen uit een klein dorp uit Nederland dus wij delen deze mening niet. Samen met Kuala Lumpur vinden we Perth een van de steden waar je heerlijk kunt rondstruinen. Er zijn diverse grote shoppingsmalls, veel gezellige terrassen, veel Aziatische restaurantjes met heerlijke gerechten. Het loopt tegen de middag en wij ontdekken een broodjeszaak waar ze heerlijke vers belegde broodjes met kip en avocado hebben. We zoeken een leuk parkje op en genieten van onze lunch. Na de lunch wandelen we terug richting hotel Sullivans om Kings park te ontdekken. Het Kings Park, op een heuvel gelegen, ligt pal achter ons hotel. Via een boel traptreden (waar intensief gebruik van wordt gemaakt door de vele sportievelingen in Perth) bereiken we het begin van het park. Het is een enorm groot gebied, veel groen, bomen en grote grasvelden. We hebben schitterend uitzicht over de stad. Via een mooie wandeling komen we bij de botanical gardens. Het is prachtig om hier rond te wandelen. Er zijn veel vogelsoorten, we zien donkergrijze papagaaien en de Kookaboora, familie van de King fisher en de grootste in deze soort. In het park ligt een glazen brug, heel bijzonder. We wandelen en wandelen, tot we merken dat we eigenlijk al geruime tijd niemand meer hebben gezien. We komen in een gebied wat onlangs nog is afgebrand, we denken dat dat bewust gedaan is om de grond van voeding te voorzien, hier en daar zijn er al weer groene plukjes van nieuwe vegetatie te zien. Het is behoorlijk warm zo midden op de dag en we besluiten terug te wandelen, dat blijkt nog een behoorlijk eind te zijn, in ons enthousiasme zijn hebben we een behoorlijke afstand afgelegd. We komen bij een uitkijkpunt en zien een eind onder ons het Sullivans liggen. Via dezelfde vele traptreden, al gaat naar beneden altijd weer makkelijker dan naar boven, staan we weer op Mount Bay road. Bij de bottle shop halen we wat koude pilsjes voor op de kamer. Eind van de middag nemen we nog even een duik in het behoorlijk koude water van het zwembad bij Sullivans. Veel gezien en veel ondernomen op deze eerste dag in Perth. ’s Avonds genieten we van een heerlijke avond op het balkon, met koud pilsje!

 

23/3

Veel beestjes – de eerste regenbui – een maffe taxichauffeur 

 

Vandaag nemen we in alle vroegte een taxi naar Caversham Park, ± 25km buiten Perth gelegen. In dit park zijn diverse diersoorten te zien en men kan er tussen de kangoeroes wandelen en ze voeren. Een erg praatgrage chauffeur brengt ons er naar toe, het is een ritje van een klein half uurtje. Nu zien we ook direct de buitengebieden van Perth. Het Caversham Park is erg ruim van opzet. We zijn er bijna als één van de eersten en veel dieren worden op dit tijdstip gevoerd, kunnen we ze dus van erg dichtbij bekijken. Er zijn in het park veel diersoorten te zien, ook dieren van buiten West Australië en van buiten Australië. De Tasmanien Devil ziet er volgens ons niet eens zo duivelsachtig uit. Veel vogels die we gisteren in Kings Park hebben gezien kunnen we nu een naam geven. Ook zien we hier Wombats, Coyotes en kunnen we Koala’s aaien, erg lieve dieren met een zacht velletje die heerlijk tussen de takken van hun favoriete boom, de Eucalyptus liggen, of eigenlijk meer zitten, te slapen. We zien onze eerste Kangoeroes! Wat zijn ze nieuwsgierig! Ze hupsen met je mee en kunnen je ongelooflijk lief aankijken. We zien een moeder kangoeroe met een kleintje in haar buidel dat, net als de volwassenen, nieuwsgierig de wereld in kijkt.

Aan het einde van de morgen valt er een fikse regenbui. We schuilen in het verblijf van een ezel, lama en heel veel konijnen, erg gezellig. Na een klein half uurtje is het weer droog en begint de zon weer te schijnen.

  

We wandelen nog wat rond en nemen een kijkje in de souvenirwinkel, daarna laten we door een medewerkster een taxi bellen. Tijd om terug te gaan naar Perth. De chauffeur is er binnen 10 min. Een boom van een vent, zowel in de lengte als in de breedte! Hij praat honderduit. Waar komen we vandaan? Waar gaan we naar toe? Als wij hem de route vertellen die we willen gaan rijden wordt hij helemaal enthousiast! Deze route is geweldig, en er zitten diverse restaurants met heerlijke verse vis en krab, aldus de chauffeur! Vooral de restaurants schijnen hem bijzonder te boeien, hij praat graag over eten. Plotseling merkt hij op “adopt me, I go with you, I don’t eat much”, probeer dan je gezicht maar eens in de plooi te houden! Hij denkt dat er ruimte genoeg is in onze camper en op deze manier komen we bij de beste restaurants! Dat geloven wij graag. Buiten de grappen heeft hij ons ook veel over Australië te vertellen. De rit is eigenlijk veel te kort! Terug op onze hotelkamer pakken we vast onze spullen in, wat kun je een bende maken in 2 dagen! Morgen is het zover, dan gaat ons avontuur van start! Aan het eind van de middag wandelen we nog even door Perth, we eten wat en drinken gezellig een pilsje op ons balkon. Morgen de camper ophalen, spannend!

 

24-3

Ons rijdende huis – links rijden – camping in Lancelin

 

Op tijd op, vroeg ontbijt, spullen pakken en op weg naar Apollo! De taxichauffeur heeft nog nooit van het verhuurbedrijf gehoord en wij hopen maar dat dat geen slecht teken is. Apollo ligt een half uurtje buiten Perth en uiteindelijk heeft de chauffeur het zo gevonden. Bij Apollo worden we te woord gestaan door een kauwgomkauwende dame die ons een contract laat doorlezen van 4 pagina’s. Nadat we getekend hebben en onze gegevens in de computer zijn ingevoerd krijgen we te horen dat de 3 persoonscamper die we besteld hebben (3-berth) niet aanwezig is…..maar, geen nood, ze geven ons een "upgrate" naar een grotere en daarmee duurdere camper namelijk een 6 persoons! Moeten we hier blij mee zijn? Dit is voor ons de eerste keer in een camper, de eerste keer links rijden en dan met zo’n gevaarte….nou we zullen wel zien. We krijgen nog een introductiefilm te zien en dan zal een andere medewerkster ons bij de camper de nodige uitleg geven. Op het parkeerterrein van Apollo staan diverse campers in allerlei soorten en maten, een groot gevaarte sluit de rij. Voor wie zou die nou zijn? Juist! Nadat we de uitleg hebben aangehoord, worden de sleutels overhandigd en wordt ons een prettige reis toegewenst. Nou daar gaan we dan. Eerst maar langs de supermarkt en de koelkast vullen. Het is wel even wennen hoor, links rijden, opletten, en dat met 8 meter camper. De winkel is echter zo gevonden en nadat we de nodige spullen hebben ingekocht vervolgen we onze weg, richting Lancelin ten noorden van Perth.

 

Om Perth uit te komen kost ons nog even moeite, maar na een keer “goed” fout te zijn gereden zitten we op de goede weg. De route naar Lancelin is vlak en loopt langs de kust. We krijgen er echt schik in en stoppen een paar keer onderweg, gewoon omdat dat leuk is en we tijd genoeg hebben. In Lancelin gaan we op zoek naar onze eerste camping, we vinden er een pal in de duinen; Lancelin Campground $30,- met power. We worden erg vriendelijk te woord gestaan en krijgen een leuke plek toegewezen. Nou, dan eerst maar eens de spullen een vaste plek geven, kopje koffie zetten, luifel naar beneden en lekker genieten. Toch wel fijn zo’n grote camper, we maken ons bed op achter in de camper en dat kan daar de hele reis blijven. De rugzakken en andere spulletjes die we niet meer direct nodig hebben kunnen we kwijt op het bovenste bed in de alkoof (of noemen ze dat niet zo bij een camper?) Voordeel is dat we van alles 6 stuks hebben, 6 handdoeken, borden, kommetjes, voldoende lakens enz. Helaas “maar” 2 buitenstoelen waarvan we er één al binnen 3 dagen slopen. We maken nog een wandelingetje over het strand, de zee is prachtig en de zonsondergang fantastisch! Vandaag gereden km. 147.

 

25/3

Cervantes – Nambung NP – heel veel kalkstenen pilaren

 

Als we opstaan is het nog donker buiten, we hebben goed geslapen voor onze eerste nacht in de camper. Kopje koffie gezet en wachten tot de zon opkomt. Vannacht heeft het even geregend maar het belooft weer een stralende dag te worden. Om 07.45 rijden we weg uit Lancelin en gaan op weg naar Cervantes. De route is prachtig en we genieten met volle teugen. Onderweg maken we een stop voor ons ontbijt, we vinden een mooi schaduwrijk plekje bij een riviertje. Na een half uur zijn we weer op weg. We besluiten eerst naar Cervantes te rijden voordat we naar de Pinnacles gaan. Cervantes is een dorpje wat op dit vroege uur wel uitgestorven lijkt, maar gelukkig is de supermarkt al open. Cervantes ligt ± 17 km van het Nambung NP waar de Pinnacles liggen. We doen onze inkopen en kijken wat rond in het dorp maar daar zijn we snel mee klaar. We gaan op weg naar de Pinnacles, de route is prachtig, rechts van ons bevinden zich helderwitte duinen en links van ons ziet het er vlak en droog uit met hier en daar een toef groen. Hier zien we de eerste bordjes waarop staat dat er zich in dit gebied kangoeroes en emu’s bevinden, uiteraard hebben wij onze snelheid al aangepast. We parkeren de camper en wandelen naar de Pinnacles. Daar aangekomen is het zo ontzettend mooi, wat een prachtig gezicht, geel woestijnzand wat afsteekt tegen de helderblauwe lucht en overal Pinnacles, het hele gebied is veel groter dan we hadden verwacht. We maken een wandeling en genieten van al het moois om ons heen. Ook hier is het ontzettend rustig.

 

De Pinnacles zijn gelegen in het Nambung National Park, ten noorden van Perth. Je kunt dit gebied het beste omschrijven als een zanderig woestijnachtig stoppelveld van duizenden kalkstenen pilaren en naalden die soms wel 5 meter hoog zijn. De vroege Hollandse zeevaarders geloofden in eerste instantie dat ze hier te maken hadden met een ruïne van een stad. Later kregen ze door dat het pilaren van fossiele plantenresten zijn.

 

Nadat we al dat mooie in ons opgenomen hebben rijden we terug naar Cervantes en zoeken een camping, het wordt Cervantes Pinnacles Caravan Park, $30,- met power pal aan het strand. We maken nog een strandwandeling waarbij we reuze grote kwallen op het strand zien. Vandaag een warme dag, in de avond koelt het behoorlijk af. Gereden km. 240.

 

26/3

Cervantes – landelijke route – “Wild West” York

 

Vandaag staat de route Cervantes – York op het “programma”. Om 07.40 uur rijden we, nadat we getankt hebben, weg uit Cervantes. Ons eerste doel is Moora, we besluiten de alternatieve, oftewel de toeristische route te rijden, veel leuker en op deze manier komen we door allerlei kleine dorpjes en gehuchtjes. We laten de zee achter ons en rijden het binnenland in. Na Moora volgt Walebing. De omgeving is wederom prachtig, licht glooiende heuvels met veel heiplantjes en struiken. Na Walebing vervolgen we onze route naar New Norcia. We zien veel akkerland en overal vliegen kaketoes, dit keer geen witte maar licht roze. Om 10.45 uur komen we aan in New Norcia en hebben eerst een verlaat ontbijtje. New Norcia heeft maar één parkeerplaats en deze is erg ongezellig, net langs de doorgaande weg gelegen, dus ontbijten we in de camper ipv. in het zonnetje.

 

De kerk met Spaanse/Portugese invloeden en olijfboomgaard zijn mooi om te zien, maar verder kan het plaatsje New Norcia ons weinig bekoren, al maakt het wel een heel serene indruk. We rijden verder via Bindoon om van daar uit de afslag te nemen naar Toodyay. Veel weilanden in deze omgeving met koeien en schapen, af en toe een brievenbus langs de kant van de weg maar geen boerderij of woning te zien. Toodyay is tot onze verrassing een erg leuke plaats met gezellige winkeltjes en een mooi park. We vragen in het plaatselijke café of we op de goede weg zitten naar York. De dame in kwestie heeft hele verhalen en blijft maar praten. Achteraf legt ze de route zo gedetailleerd uit dat we via Northam zo naar York rijden! York is geweldig, één brede straat loopt door het stadje en aan weerszijde bevinden zich historische gebouwen waarin nu winkeltjes gevestigd zijn. We hebben het idee in een Wild Western stadje aangekomen te zijn. We parkeren de camper pal naast de historische Town Hall en informeren bij het Information point, welke zich in de Town Hall bevindt, naar een camping. York heeft één caravan park dus de keus is snel gemaakt. Het is echt een plattelands camping, klein, gemoedelijk en zo ontzettend leuk! Het ligt aan de voet van Mount Bakewell. De camping heeft zelfs een klein zwembadje en daar maken wij in de middag gebruik van. Vandaag een warme dag en zelfs in de avond koelt het niet af. We krijgen een mooi schaduwrijk plekje toegewezen. Ook hier is het weer erg rustig. Camping; York Caravan Park, $27,- met power. Gereden km. 300.

  

27/3

Hyden – “lots of flies” – Bruce Rock

 

Om 06.00 uur eerst een kop koffie en rustig aan wakker worden, spullen opbergen, en we kunnen op weg. We doen nog wat boodschappen in York, pinnen, tanken en dan kan de reis voor vandaag van start gaan. Vanuit York volgen we eerst de route naar Beverly en vervolgens naar Brookton. In Brookton tanken we eerst nog even, althans dat willen we maar we moeten even op de tankwagen wachten die de boel komt bijvullen, dus eerst maar een ontbijtje in een parkje waar allemaal oude tractoren zijn neergezet. Na ons ontbijtje en de tank volgegooid te hebben, rijden we door naar Corrigin, het is al aardig warm en het zal nog veel warmer worden. De route is weer bijzonder mooi, lage struiken, blauwe lucht en een lange strook asfalt waar geen einde aan lijkt te komen. We zijn het er wel over eens; Australië is zo ontzettend weids, je kunt oneindig ver kijken zonder dat het zicht wordt belemmerd door een gebouw of iets dergelijks. Op de route naar Kondinin komen we langs een hondenkerkhof, bijzonder om te zien. Bij de ingang staat een groot standbeeld van een trouwe viervoeter. Als we de camper weer instappen laat die ons even weten wel degelijk over alarm te beschikken! Niet de laatste keer voor vandaag…

 

Een eindje verder komen we langs een zoutmeer, door de zon doet het pijn aan ons ogen, zo wit, het lijkt wel sneeuw. Ook maken we nu kennis met de vliegen, ze zitten echt overal, kruipen onder de zonnebril door, zitten in ons ogen, neus en oren, zo irritant! Via Kondinin vervolgen we onze weg naar Hyden naar de Wave Rock. Deze is zoveel mooier dan op alle plaatjes die we hebben gezien, veel groter ook. Het is prachtig, en zelfs bij één van de  hoogtepunten in deze omgeving zijn we de enige, op een enkele auto na op de parkeerplaats. De Wave Rock lijkt op een versteende golf, is zo’n 200 meter lang en op sommige plaatsen 15 meter hoog. De granieten rots is 2,7 miljard jaar oud en lag ooit gedeeltelijk onder de grond. Na het bekijken en bewonderen van de Rock lopen we via een leuke route naar de Hippo jaws, begeleid door de vliegen. Uiteraard wordt er een foto gemaakt van deze reuze kaken en is het een vreemd gevoel tussen de kaken van een nijlpaard te staan! Terug op de parkeerplaats zien we dat het 13.30 uur is, we kunnen dus nog een eindje doorrijden en besluiten dat ook te doen, dat verkort de route voor morgen naar Kalgoorlie. In Kondinin bellen we naar het thuisfront, we willen zo veel vertellen en het liefst alles te gelijk!

 

Via Kondinin rijden we door naar Narembeen, hier toch voor de zekerheid maar even tanken en een jerrycan met water inslaan. Vervolgens gaat de tocht naar Bruce Rock en vinden we een gezellige camping met een wel heel vriendelijke eigenaresse. We doen de afwas, koken het eten en doen onze wasjes (gratis), en dan kunnen we heerlijk genieten van de avond. Onze “buren” die uit Sydney komen, komen nog even op bezoek, altijd gezellig! Camping Bruce Rock camp ground. $15,- met power en mogelijkheid om gratis de was te doen (de goedkoopste camping van onze hele reis)! Vandaag was het erg warm, dat blijft ook zo in de avond. Gereden km. 429.

 

28/3

Heet! – road trucks – Goud!

 

Vanmorgen om 07.30 uur de camping in Bruce Rock verlaten. Eerste doel van vandaag is Merredin, en daar aangekomen slaan we de Great Eastern Highway op richting Kalgoorlie. We rijden door een ontzettend mooie omgeving, hier geen akkerbouw meer maar mooie bosgebieden met prachtige kleuren, alle tinten groen, oranje en rood. We komen door Boorabbin National Park wat enkele jaren geleden door een grote brand is verwoest. Maar ook hier groeit alles weer mooi aan, al zijn de sporen van de verwoestende brand nog wel zichtbaar. Het is een lange rit maar onderweg stoppen we voor ons ontbijt, de lunch of om gewoon van de omgeving te genieten. Het is ondertussen al behoorlijk heet en dan hebben we het niet meer over 30 graden! We naderen Coolgaardie, eens een welvarende stad, maar daar is niets meer van te merken. Het was een rijk stadje met in de gloriedagen 60 winkels, 26 hotels, 6 banken en 14 kerken. We mogen blij zijn als er nu nog een benzinepomp te vinden is! Uiteraard willen we wel een foto maken van de, volgens ons, grootste verzamelaar van van alles en nog wat, in West Australië! Coolgaardie is echt een troosteloos gehucht, wij stoppen er alleen om te tanken en dan zijn we snel weer vertrokken. Op de route komen we steeds meer roadtrains tegen, met 3 tot wel 4 opleggers, wat een gevaarten! Eenmaal in Kalgoorlie blijkt de stad redelijk groot maar wel overzichtelijk. Kalgoorlie is het centrum van de goudstreek met veel historische gebouwen. De straten zijn breed en er is overal voldoende ruime parkeergelegenheid. Nadat we onze camper geparkeerd hebben wandelen we op ons gemak door Kalgoorlie. Het is al wat later in de middag en we besluiten om morgen een bezoek te brengen aan de Superpit, een van de redenen voor ons om naar Kalgoorlie te komen. We zoeken een camping op, doen de nodige afwasjes en de rest van de middag genieten we van het zonnetje. Camping: Prospector Holiday park, een vrij ongezellige camping, maar we krijgen een goede plek toegewezen. De camping heeft 4 sterren, maar we hebben op onze route al veel betere gezien en die hadden helemaal geen sterren, echter, zoals overal waar we tot nu toe zijn geweest, is het schoon en netjes. $30,- met power. Gereden km. 385.

 

29/3

Zoutmeren – regen – nog meer regen

 

De Superpit doet zijn naam eer aan, het is immens groot, de zon komt net op en zet de wanden van de pit in een oranje tint. Het is een 330 meter diepe, 1,3 km brede en 3,2 km lange mijn. Daarmee is deze mijn een van de grootste open groeves ter wereld en tegelijk een van de meest goudhoudende “mijlen”, daaraan dankt de goudader zijn vroegere naam “Golden Mile”. Vrachtwagen rijden af en aan (dus ook op zondag), en lijken op miniatuur autootjes. Het is zo veel groter dan we verwacht hadden. Na dit spektakel rijden we via Kambalda naar Norseman. Het landschap varieert van hoge en dan weer lage vegetatie met prachtige kleuren, zilvergrijs, groen en geel en daar doorheen loopt die oneindige strook zwart asfalt, aan weerszijde omgeven door de oranje aarde. Na enige tijd begint de lucht te betrekken en pakken zich grote wolken samen, niet veel later vallen de eerste druppels. In Norseman aangekomen zien we op de rotonde de stalen kamelen staan. De kamelen staan er ter ere van de 'cameltrains' die vroeger alle voorraden en post vervoerden. De straten zijn er erg breed zodat deze treinen konden keren. Makkelijk dus voor ons, om onze camper te parkeren!

We nemen ook een kijkje bij het standbeeld van Norseman, het paard waaraan het stadje haar naam te danken heeft omdat het hier het eerste goud gevonden heeft en daarmee deze plek op de kaart heeft gebracht. Norseman is een stadje en dankt zijn bestaan aan de goudkoorts die aan het einde van de 19de eeuw woedde. Nog altijd ligt er vlak bij de stad een van de lucratiefste goudmijnen van Australië. Het handelsmerk van de plaats, een enorme afvalberg, Battery Hill, zou nog goud bevatten ter waarde van 50 miljoen dollar (en dat noemt men een afvalberg!)In Norseman halen we boodschappen en nadat we de tank hebben volgegooid vervolgen we onze weg. Net buiten Norseman bevinden zich prachtige zoutmeren en uiteraard maken we daar een stop. Na het plaatsje Salmon Gums komen we bij een meer waar de weg doorheen loopt. De ene kant van het meer, aan de linkse kant van de weg is lichtgroen en aan de andere kant van de weg is het meer helderblauw, zo ontzettend mooi! Via de gehuchtjes, een andere benaming kun je er niet voor geven, Grass Patch en Scaddan, rijden we richting Esperance. We rijden dan weer door moeras gebied en dan weer langs uitgestrekte velden en akkers. Gibson is het laatste plaatsje waar we doorheen komen en dan is Esperance in zicht dat onder een dik wolkendek ligt. Het afgelegen plaatje Esperance ligt aan de zuidkust en telt 10.000 inwoners. Het stadje dankt haar bekendheid aan het 50 km. ten oosten gelegen Cape le Grand National Park. Esperance heeft aan het einde van de 19de eeuw een belangrijke rol gespeeld als toeleveringshaven voor de goudvelden van Kalgoorlie en Coolgardie. In het stadje is een klein museum te vinden gewijd aan de geschiedenis van de streek.

Om ± 14.00 uur komen we aan en om 14.40 uur zijn we al gesetteld op de camping. Hier komen we erachter dat het pas 13.40 uur is, de klok is een uur teruggezet. Het waait ondertussen behoorlijk en er valt af en toe een buitje, het weerhoudt ons er echter niet van om een lange strandwandeling te maken. De camping ligt op een minuutje lopen van zee. Na onze strandwandeling, we zijn behoorlijk doorgewaaid, lopen we via een rustige weg met aan weerszijde riante villa’s met grote gazons ervoor, nog even langs de winkels. Helaas hier geen liquir store, dus morgen voor we naar Cape Le grand National Park vertrekken eerst even het centrum in van Esperance. Dan is het tijd voor de “dagelijkse” dingetjes, eten koken, afwassen, camper beetje schoonvegen, oliepeil nakijken, water bijvullen…..en na het douchen heerlijk relaxen, dit keer niet onder de luifel, door de harde wind draaien we die niet uit. Niet te laat naar bed, het was een behoorlijke rit vandaag die op het eind toch wel erg eentonig werd! Camping; Bathers Paradise Caravan Park, $20,- met power, leuke, kleine gezellige camping. Gereden km. 393.   

 

30/3

Korte reisdag – Kangoeroes – Australië op z’n best!

 

Om 07.45 uur komen we aan in het centrum van Esperance. De winkels gaan om 08.00 uur open dus nemen we op een terrasje eerst een grote kop cappuccino, heerlijk! Op dit moment regent het niet maar dat zal niet lang meer duren. We slenteren wat langs de winkeltjes door het gezellige Esperance. Na het shoppen rijden we naar Cape le grand National Park op 50 km. ten oosten van Esperance. Nadat we onze entree hebben betaald zien we in het park Frenchman Peak liggen, deze grillig gevormde berg willen we morgen gaan beklimmen, mits het weer meezit, met regen wordt het veel te glad en te gevaarlijk om deze berg op te gaan. We rijden een laatste heuvel op en hebben dan zicht op Lucky Bay, zelfs met dit grijze weer is de pracht van deze baai niet te beschrijven (toch een poging)….Hagelwitte stranden en een azuurblauwe zee omringd door bergen en rotsen met groene vegetatie, het is “gewoon” zo ontzettend prachtig! Lucky Bay heeft 1 camping en we vinden daar een geweldige plek, het is er niet druk. ’s Middags maken we door weer en wind een mooie strandwandeling en op de terugweg zien we kangoeroes in het lage stuikgewas, geweldig, ze zijn net zo nieuwsgierig als ons! Ze zijn op het eerste gezicht niet te zien in het struikgewas waar ze de blaadjes van de struiken eten, behalve als ze wat horen, richten ze zich op en steken ze boven de struikjes uit. Ze kijken je aan en gaan vervolgens gewoon door met eten. Terug bij de camper treffen we ook daar nog twee kangoeroes aan, en bij een kopje koffie kunnen we ze mooi bekijken.

 

Om 16.00 uur is het ineens windstil en komt de zon een beetje door. We maken nog een wandeling door dit prachtige gebied. Om 17.15 uur zijn we terug en treffen de ranger die het overnachtingsgeld komt ophalen, we besluiten 2 dagen te blijven. We vragen de ranger hoe het komt dat de kangoeroes hier het strand op gaan (dit komt in de rest van Australië niet voor hebben wij ons laten vertellen), hij geeft aan dat de kangoeroes in dit gebied weinig te eten hebben en het strand opgaan voor het zeewier en daar van eten, tevens zijn de kangoeroes die hier leven, kannibalen en dit is hoogst uitzonderlijk en heeft uiteraard ook te maken met het tekort aan voedsel in dit gebied. ’s Avonds zitten we gezellig buiten, er is op deze camping, zonder power, geen verlichting en om het plaatje compleet te maken steken we kaarsjes aan. Het toiletgebouwtje ligt een eindje verderop en een toiletbezoek in het donker wordt nu wel erg spannend, wij als ervaren kampeerders, hebben uiteraard geen zaklamp bij ons! Campground; Lucky Bay, $30,- voor 2 nachten zonder power. Gereden km. 60.

 

31/3

Veel wandelen – spierwitte stranden

 

Om 05.30 zijn we op en worden rustig wakker bij de nodige dagelijkse cafeïne. Het is bewolkt maar verre van koud. Voordat we gaan ontbijten besluiten we een trail te lopen. Om 07.00 uur starten we met de “Tistle Cove” route. Deze route voert ons over rotsen en door lage begroeiing, we hebben op deze hoogte ontzettend veel mooie vergezichten, donkere rotsen die afsteken tegen de lichtblauwe zee. Onderweg zien we veel kangoeroes. Bij Tistle Cove staat een reusachtige rots, en met een beetje fantasie kun je hier de vorm van een hart uithalen. Het wordt steeds bewolkter en nadat we even hebben gerust besluiten we de terugweg iets sneller af te leggen. In de verte horen we het donderen en dan willen wij toch echt niet op deze rotsachtige kale vlakte rondlopen. Al gauw begint het te miezeren maar ondanks dat is het een geweldige wandeling. Om 09.00 uur zijn we terug en genieten van een welverdiend ontbijtje. Als we aan onze strandwandeling beginnen, begint de zon te schijnen, dat is mazzel, zou het daarom Lucky Bay heten? De route over het strand naar een volgende baai is 6 km. heen en terug. Het strand is zo wit dat het, net als de zoutmeren, pijn doet aan onze ogen. Met de zonneschijn lijkt het water nog blauwer! Helaas zien we geen kangoeroes maar wel veel mooie strandvogels. Na de lunch maken we nog een korte wandeling, helaas begint het weer te miezeren. Gelukkig zien we dit keer kangoeroes, daar krijgen we geen genoeg van. De rest van de middag blijven we bij de camper en relaxen wat, tevens maken we de plannen voor morgen. Helaas is het weer niet best en gaat onze beklimming van Frenchman peak niet door. 

 

1/4

Noodweer - Lange reisdag - Waychinicup National Park

 

Als we om 05.30 uur opstaan regent het al, en hoe! We verlaten Cape le grand national park met noodweer, de snelste stand van de ruitenwissers kan het water niet aan. We weten dat we door de zogenoemde floatways moeten, stukken in de weg in de lager gelegen gebieden die niet geasfalteerd zijn en het water afvoeren. We zien nog een moeder kangoeroe met haar jonkie in de regen, zo zielig… In Esperance staan de straten blank en diverse brandweerauto’s doen een poging het water af te voeren. Na het tanken gaan we op weg, het eerste dorpje wat we passeren is Mungnilup, de lucht blijft donker, is bijna zwart. Als we op flinke afstand zijn van Esperance klaart het wat op, maar de zon laat zich niet zien. Helaas hebben we Pink Lake niet gezien en de mooie kustroute niet gereden, maar daar is met dit slechte weer ook niet veel van te zien, helaas. De route is wederom erg mooi, de vegetatie is groen, groener, groenst! We rijden door kleine gehuchtjes die we al voorbij zijn voordat we in de gaten hebben dat we er doorheen rijden. Er zijn weer gekleurde parkieten en roze kaketoes te zien. Het landschap verandert van vlak landschap in heuvelachtig en bosrijk gebied. Als we na een paar uurtjes het Fitzgerald park achter ons laten begint zelfs de zon te schijnen. Op een mooie plek parkeren we de camper, stoeltjes naar buiten en kop koffie erbij. Twee passerende medewerkers komen even een praatje maken, ze hebben al gehoord dat het weer in Esperance echt slecht is maar de vooruitzichten zijn goed richting Albany. We kletsen over van alles en nog wat. Na een klein half uurtje hervatten zij hun werk en wij onze route. In de verte zien we de pieken van de bergen van het Stirling National Park opdoemen. We slaan af richting Cheynes beach, gelegen aan zee zoals de naam al doet vermoeden en aan de rand van Waychinicup national park, we hebben nog nooit van dit park of plaatsje gehoord maar het is er prachtig. Op de geweldige camping een mooie plek gevonden en we krijgen als tip mee om morgenochtend voor 07.00 uur op het strand te zijn zodat we het binnenhalen van de vis kunnen zien. Op de camping zien we weer een heleboel kangoeroes! Camping; Cheynes beach caravan park, $28,- met power. Gereden km. 518.

 

2/4

Visvangst – Albany – Veel Pelikanen

 

Ruim voor 07.00 uur staan we op het strand, en we zijn er niet alleen. Het binnenhalen van de visvangst trekt de nodige bezoekers maar ook mensen die de vis kopen als die net uit zee wordt gehaald, verser kan niet! Gisteren hebben de vissers een groot net uitgezet en die wordt nu met man en macht binnengetrokken. Het net zit vol met gigantische vissen die direct in kratten worden gedaan en naar de visafslag worden gebracht. Om 07.30 uur besluiten we om een track te lopen in het Waychinicup national park. We volgen het 4wheel drive spoor en dat betekent flink sjouwen door mul zand. De route is mooi en voert langs rotsen en veel groen naar de andere kant van de baai. Op het hoogste punt keren we terug.

 

Om 09.45 uur verlaten we Cheynes Beach en rijden naar Albany. Albany telt ongeveer 25.000 inwoners. De stad is gesticht in 1826 en is daarmee de oudste Europese permanente nederzetting in West Australië. Daar aangekomen is het zoeken naar de juiste afslag naar het Torndirrup national park. Waarschijnlijk hebben we de eerste bewegwijzering gemist en draaien we, na een rondje door de stad, met toeval de juiste weg op. Albany vinden wij op zich geen prettige stad, het heeft weinig charme. Op de kustroute bezoeken we de Natural Bridge en de Gap. Beide erg indrukwekkend, het water beukt met onvoorstelbaar veel kracht tegen de rotsen, het plateau waar we op staan trilt er gewoon van. Vervolgens rijden we naar de Blow Holes maar hier is weinig actie, ondanks de harde wind die er is. Jammer genoeg begint het weer te regenen. We zetten de route voort naar het Whale museum. Een bezoek aan dit museum is echt een must, gelukkig is de walvisvangst nu verboden maar dit museum geeft je een duidelijke kijk op de historie. We zijn er een groot deel van de middag zoet mee om het terrein te verkennen, ook zien we nog een prachtige 3d film. Vooral de Cheynes IV, de boot waar de walvissen mee werden gevangen, is erg interessant om te bezoeken. Het is het eerste wat je ziet als je het terrein op gaat.

 

Na ons bezoek aan Whale World rijden we naar Denmark om een leuke camping op te zoeken. We vinden er een aan een prachtig meer. De camping is ruim van opzet. Op het meer zien we zwarte zwanen en ontzettend veel pelikanen. Het is inmiddels zo ontzettend afgekoeld dat we vandaag voor het eerst de verwarming ’s avonds aanzetten. Camping; Denmark Rivermouth Caravanpark, $28,- met power. Gereden km. 190.

 

3/4

Zon! – woudreuzen

 

Vroeg in de morgen maken we een wandeling in het bosrijke gebied van Denmark. Het is nog behoorlijk fris maar er is geen wolk meer te bekennen en het belooft een mooie dag te worden. Vanaf de camping lopen we over een brug naar de overkant van de rivier. De pelikanen zijn ook al wakker. In deze omgeving zien we felrode bloemen en een plantje wat we wel bij naam kennen namelijk; kangoeroepootjes! Terug bij de camper is het spullen inpakken en dan eerst naar het centrum van Denmark om wat boodschappen te halen bij de voor ons al bekende supermarktketen IGA. Ook hier weer een ruim assortiment. Als we teruglopen naar de camper zien we twee bekenden, het zijn de wegwerkers die we laatst hebben ontmoet. Erg toevallig dat we ze weer tegenkomen, Australië is toch best groot! Na een praatje rijden we naar William Bay en in het zonnetje genieten we van ons ontbijt met prachtig uitzicht! Vanaf Albany is de route ontzettend veranderd, we rijden nu constant door immense bossen.

 

Via het Shannon National Park rijden we richting Pemberton. Op deze route bevindt zich de “valley of the giants” een dal met reuze bomen zoals karri's en red tingles. In de Valley of the Giants, wandelen we op 40 meter hoogte tussen de boomtoppen door, leuke ervaring en wat een uitzicht! De brug wiebelt wel een beetje maar ziet er stevig uit en op ons gemak lopen we de hele ronde tussen de toppen door. Ook hier, op een toch wel toeristische plek, is het echt niet druk. Ook maken we nog de wandeling in het gebied naast de Tree top walk. Gigantische bomen! Voordat we naar Walpole rijden slaan we nog even af om de Tingle Tree te gaan bekijken. Een hobbelig zandpad voert naar deze boom en onze camper rammelt aan alle kanten! Vindt Apollo niet leuk, wij wel want we zijn bij de Tingle Tree aangekomen. Bij de Tingle Tree maken we een leuke wandeling, overal staan bordjes waarop staat aangegeven hoe de diverse bomen heten en wat de kenmerken zijn. De Tingle Tree is super groot met een holle stam waar een kleine auto in kan parkeren! Een echte woudreus dus. Via een even hobbelige weg rijden we weer naar de doorgaande weg terug. In Walpole bezoeken we het informatiepunt om te informeren naar een leuke camping. Ook hier zijn ze weer uiterst behulpzaam en worden er diverse kaarten bij gepakt om ons de weg te wijzen. De camping hebben we zo gevonden, midden in de bossen. We worden door iemand op de fiets naar onze plek gebracht en hij is zelfs zo behulpzaam om aanwijzingen te geven hoe we de camper het beste kunnen neerzetten (is normaal mijn taak maar ik laat het nu graag over aan een professional). Hier tussen de bomen is het uitkijken dat je geen grote takken raakt. Deze camping ligt wederom aan een prachtig meer aan de rand van het Nornalup national park. ’s Avonds nog met de buurman gekletst die met een vogelboek aankomt, kunnen we mooi de namen opzoeken van alle vogels die we al hebben gezien. Camping Coalmine beach holiday park, normaal $26,- maar met onze parkpas die we van Apollo hebben ontvangen betalen we $23,40 met power. Gereden km. 106.

 

4/4

Via de bossen naar het strand – Northcliff – Augusta

 

Vroeg op (is dat nog nieuws?) kopje koffie, boeltje inpakken en om 07.00 uur rijden we weg uit Walpole. Via een mooie bosrijke omgeving rijden we eerst richting Northcliff. We komen vroeg aan in Northcliff en besluiten een ommetje te maken naar Windy Harbor om naar de kliffen te gaan kijken. De route naar Windy Harbor is werkelijk prachtig en we zien zelfs kangoeroes tussen al het groen. “Windy” is het niet, zonnige dag! De kliffen die stijl in zee lopen zijn indrukwekkend en wij vinden het tevens een mooie plek om te ontbijten. We rijden terug naar Northcliff en nemen de afslag naar Permberton om vervolgens af te slaan naar Augusta. Onderweg nemen we uitgebreid de tijd voor onze lunch op een mooie parkplaats.

 

In Augusta rijden we naar Flinders Bay, prachtig strand met helderblauwe zee. We vinden een leuke camping en krijgen een gigantisch grote plek toegewezen. De stoeltjes naar buiten, stroom aansluiten en dan naar het strand voor een fikse wandeling! Aan het eind van de middag zijn we terug en nadat we de was hebben gedaan vinden we het de hoogste tijd om helmaal niets te doen, lekker lui boekje lezen en van de zon genieten! Camping; Flinders Bay caravan park, $50,- voor 2 nachten met power.    

 

5/4

Lekker luieren in Augusta

 

Ook al hebben we vandaag niets gepland en blijft de camper staan, om 06.20 uur zitten we al aan de koffie. Het ziet er naar uit dat het een heerlijk zonnige dag gaat worden en daar gaan wij van genieten. Vroeg in de morgen wandelen we naar het centrum van Augusta om even wat inkopen te doen en een telefoonkaart te halen. De route heen en terug is 6 km. dus makkelijk lopend te doen. Het eerste gedeelte lopen we via een rustige weg langs de zee, er staan hier prachtige huizen die allemaal hoger gelegen zijn dus geweldig uitzicht op zee hebben. De zee gaat over in een meer waar al diverse mensen aan het vissen zijn, ook hier zien we de “vistafels” tafels waar je direct je vis schoon kunt maken, deze hebben we al op veel plekken gezien. In Augusta is het nog rustig op dit vroege uur, het is een gemoedelijk plaatsje met maar eigenlijk 1 grote doorgaande weg. In de supermarkt nemen we het plaatselijke krantje mee en daar staat een verslag in van de fietsroute die gisteren heeft plaatsgevonden en waar wij met onze camper middenin zaten om in Augusta te komen. Bij het meer zien we nog grote groepen pelikanen. Terug bij de camper eerst een ontbijtje en dan is het tijd voor een strandwandeling. De rest van de dag ondernemen we weinig, en dat vinden we niet erg! Strakblauwe lucht en een heerlijk zonnetje!

 

6/4

Cape Leeuwin – Jewel Cave – Zonsondergang

 

Voordat we op de camping wegrijden eerst naar het strand gewandeld voor de zonsopkomst (we zijn er weer vroeg bij). Een half uurtje later zijn we op weg naar de vuurtoren van Cape Leeuwin, deze staat op het uiterste puntje en het is de plek waar twee oceanen samenkomen. Verderop bezoeken we nog een oude watermolen. Deze watermolen voerde in vroeger tijd het water aan voor de bouw van de vuurtoren en later voor de wachters van de vuurtoren. Op de terugweg geven we de sleutel van de camping af (er was vanmorgen nog niemand aanwezig) en dan rijden we naar het noorden over de Cave Road. We willen een bezoek brengen aan de Jewel Cave, de eerste rondleiding is om 09.30 uur dus we hebben tijd voor een uitgebreid ontbijt bij de cave en maken daarna nog een wandeling naar de oorspronkelijke opening van deze grot. Om 09.30 uur meldt de gids dat we kunnen beginnen met de toer en met 4 anderen dalen we af. De grot is prachtig en herbergt de grootste stalactieten en stalagmieten van Australië. De enthousiaste gids verteld veel bijzonderheden. De temperatuur in de grot is constant 17 graden, niet echt heel erg koud dus. In de grot zijn ook veel figuren te herkennen, een rots die op een kameel lijkt een rots die op Maria met kindje Jezus lijkt. Ook ligt er een geraamte van een Possum. De gids moet ons wel even uitleggen wat dat is! Er is geen enkel leven in deze grot, dus het geraamte van de Possum blijft een raadsel, waarschijnlijk is het beestje naar beneden gevallen. De ondergrondse wandeling  duurt een uur en is prachtig! Na de grottentoer rijden wij verder richting het noorden en maken een ommetje om in Margaret River wat boodschappen te doen. Onderweg daar naar toe komen we hier en daar al velden met wijnranken tegen. Margaret River is een leuke stad om doorheen te wandelen, veel winkels en terrasjes. Nadat we onze boodschappen hebben gedaan rijden we naar Yallingup en besluiten om hier te overnachten. We vinden een camping aan zee. De zee wordt hier druk bezocht door surfers en het is mooi om te zien hoe zij hun capriolen uithalen op de hoge golven. John neemt ook nog een duik. Yallingup stelt als dorp niet zo veel voor. We maken nog een wandeling en komen uit bij prachtige tuinen,  

’s avonds naar de zonsondergang kijken, op het grasveld wat aan de zee grenst halen mensen BBQs tevoorschijn en de tafeltjes worden gedekt. Er hangt een erg gezellig sfeertje. Camping; Yallingup Beach Holiday Park $28,50 (incl. korting met de parkpas) met power. Deze camping wordt neergezet als een van de mooiste in deze omgeving, van ons krijgt het de titel; meest ongezellige! Gereden km. 118.

 

7/4

Korte reisdag - mooi campingplekje

 

Vannacht om 03.00 uur de luifel opgetrokken, de wind is behoorlijk aangesterkt. Ook vanmorgen waait het nog behoorlijk, maar het ziet er naar uit dat we wederom een warme zonnige dag krijgen. Na een snel kopje koffie rijden we om 07.00 uur weg in Yallingup. De zon komt net op en we rijden naar het meest westelijke puntje, naar Cape Naturaliste. Op dit punt staat een vuurtoren, de omgeving is vreselijk saai, zo te zien is er pasgeleden nog een brand geweest, alles ziet er dor en kaal uit. En er zijn hier weer ontzettend veel vliegen! We maken een korte wandeling en als we bij de vuurtoren wegrijden zien we nog kangoeroes. We maken een lus en rijden naar Meelup wat aan een prachtig strand ligt. Wij gaan bij de vissers op het strand kijken en ontbijten daarna op dit mooie plekje. In Dunsborough doen we enkele boodschappen en gooien we de tank vol. Daarna rijden we door naar Busselton, vandaag dus een hele korte reisdag! De camping “Lazy Days”, doet ons iets te “Lazy” aan en we rijden nog een stukje door. Bij de tweede camping is het raak een gezellige camping, veel privacy en we krijgen een superplek aangewezen, tevens ligt de camping aan zee. Vanmiddag lekker op het strand gelegen, boekje erbij…

De zonsondergang vanavond is prachtig en bestaat uit de kleuren rood, oranje, rose, paars en geel, echt een plaatje. Camping; Busselton Caravan Park $64,- voor 2 nachten met power. Gereden km. 68.

 

8/4

Busselton - een gesloten jetty  

 

Vandaag blijft de camper staan. We kunnen hier 2 dagen blijven, vanaf donderdag zit het vol ivm. Pasen. Daar hadden wij helemaal niet bij stilgestaan maar Pasen wordt hier groots gevierd en menig familie gaat er een lang weekendje op uit. Vanaf Kalgoorlie horen wij al dat er geen campingplaats meer te krijgen is aan de kust. Ach, we zien morgen wel, anders wordt het de laatste dagen “wild” kamperen. Vanmorgen lopen we via het strand naar Busselton. Busselton is een leuk stadje met hier en daar historische gebouwen. We bestellen een ontbijtje aan de boulevard met uitzicht op de jetty. Helaas is de jetty gesloten ivm. werkzaamheden, erg jammer want aan het eind van deze houten jetty is een onderwater observatieruimte en daar hadden we graag een kijkje willen nemen. Om 11.00 uur zijn we terug bij de camper. We maken er een luie dag van en vertoeven enkele uurtjes op het strand.

’s avonds de hamburgers op de BBQ en heerlijk gegeten.

 

9/4

Camping zoeken – Binningup beach

 

Om 07.10 uur zijn we op weg naar? Gisteravond nog gehoord dat het onwaarschijnlijk is dat we op een camping terecht kunnen. Maar ja, wie zijn wij als we het niet toch gaan proberen? Vanuit Busselton rijden we naar Australind, doen wat boodschappen en nu we hier toch zijn gaan we op zoek naar het kleinste kerkje van Australië. Nadat we het hele dorp 3 keer gezien hebben, geven we het op….het kerkje moet wel erg klein zijn, want wij hebben het niet gevonden! Vanuit Australind rijden we door naar Binningup beach. Op een mooie parkplaats hebben we aan zee ons ontbijtje. John merkt op dat als we echt geen camping kunnen vinden we de camper gewoon hier parkeren. Na ons ontbijtje rijden we door naar Myalup beach. Op de weg zien we een kangoeroe de weg over schieten terwijl er ook tegenliggers aankomen….het gaat net goed en het beestje haalt de overkant. In Myalup is een camping en we wagen het er op. We beginnen hier met informeren want na Myalup beginnen alle grotere kuststreken waar de campings zeker vol zullen zijn. De vriendelijke dame van de camping geeft echter al direct aan dat alles vol zit! Oeps! Als zelfs een camping in Myalup al volgeboekt is…. We moeten het maar eens in Binnungup beach proberen, oppert ze. Maar dat is de plaats waar we net vandaan komen! Ook geeft ze nog mee dat verder zoeken richting Perth geen enkele zin heeft, alles zit vol! Nou…en nu? John neemt het besluit om toch terug te rijden naar Binningup, daar was ook een camping en anders maken we gebruik van de park plaats waar we hebben ontbeten. De camping in Binnungup ziet er geweldig uit en ligt vlak bij zee. Precies zo’n plek waar we onze laatste 3 dagen willen doorbrengen. We zijn het er wel over eens dat het mooi is geweest, genoeg gereisd, veel gezien en ondernomen, we willen niet van af nu alleen nog maar moeten zoeken naar campings. Lekker luieren de laatste dagen op een mooi plekkie heeft de voorkeur! Even de hele reis rustig laten bezinken, zullen we maar zeggen.

 

De eigenaar op de camping in Binningup geeft aan dat we geen beroerdere tijd hadden kunnen uitkiezen om een campings plaats te zoeken, het is tenslotte lang weekend ivm Pasen! Maar…hij heeft nog wel een plek! We mogen eerst even kijken voordat we beslissen, hij sluit zijn winkel en loopt met ons mee. Wij verwachten eigenlijk zo’n achteraf plek waar niemand wil staan. Onze verbazing is groot als hij ons een prachtplek aanwijst! We hoeven niet eens te overleggen! Kunnen we tot maandagmorgen blijven? Geen probleem! Yes! Het is ons gelukt. Wij blij, de eigenaar blij! Camping; Binningup Caravan Park, $112,- voor 4 nachten met power. Gereden km 100.

 

13/4

Perth!  

 

Daar zitten we dan! Terug bij het Sullivans hotel in Perth. Vanmorgen zijn we om 06.50 uur uit Binningup weggereden. Vrolijk uitgezwaaid door de buren, het Australische echtpaar Richard en Colleen. Om 10.00 uur hebben we de camper ingeleverd bij Apollo waar een erg onvriendelijke dame de sleutels van ons huisie in beslag neemt. Dag huis! Ons campertje heeft het goed gedaan! De laatste paar dagen hebben we heerlijk genoten, lange strandwandelingen gemaakt en veel boekjes gelezen. Ook leuke avonden gehad met Richard en Colleen, erg gezellig allemaal. Tot twee keer toe hebben we dolfijnen gezien op 5 meter afstand van het strand!

 

Vanmiddag zijn we nog even Perth ingelopen om wat leuke souvenirs voor thuis te kopen, dat is goed gelukt! Vanavond de rugzakken inpakken, nog een nachtje Perth en dan naar huis! Morgen, 14 april, vertrekt tegen de middag onze vlucht. Australië; wat een prachtig land en vriendelijke behulpzame mensen. De rust en de ruimte hebben ons enorm aangesproken. We hebben nog maar een heel klein stukje gezien van dit prachtige continent, maar we gaan er meer van bekijken! 4 weken Australië, wat is het snel voorbij gegaan maar wat hebben we er een mooie ervaring bij!!! 

 
bezoekersteller op website